Рознакаляровая капуста

Што ж, баба ягадка апяць. Цяпер да мяне можна звяртацца за парадай, як жыць далей і ўсё такое. Першая дата, якая зрабіла мяне сумнай.
У падарунак я б хацела атрымаць адзін корачак з футбольнай акцыі "Coca Cola", толькі чорны!! аднаго не хапае для шклянкі... Можна, канечне, і згушчанага малака з цукеркамі, але крыху горача.

Муж з'ехаў на бі2гезэ, сын спіць. А я згадала пра свой ЖЖ. І што я вам скажу: а нічога не скажу. Няма часу думаць пра нешта іншае, чым сям'я. А таму няма ніякай творчасці, апроч кулінарнай.
Вось вершык, некалькі месяцаў таму напісаны. Пафасны, але.

* * *
Я не хачу такога бога
Які нараджае дзяцей хворымі
Які нараджае дзяцей беднымі
Які дазваляе ім быць галоднымі
Які дазваляе іх біць і здзеквацца
Я за смяротную кару
Для гэткага бога

Усім прывітанне

Мука
100 грам разынак
цытрына
ванільны цукар
кардамон
смятана
макароны
таблеткі

верасень, 2009

Аказваецца, выходзіць замуж - гэта не так і проста. У сэнсе, гэта нават прыкольна, але ўсё ішло не так, як трэба. Не буду падрабязна расказваць, але некаторыя моманты хацелася б асвятліць.
Лажа пачалася яшчэ за дзень да вяселля. Наш фатограф нас пракінуў, мы нешта там шукалі, але нічога не знайшлі (жаніх галавой панік і забіў). У выніку нас фоткалі сябры, але атрымалася нядрэнна.
Яшчэ мне доўга рабілі фрызуру і макіяж, заставалася менш за гадзіну да рэгістрацыі, а я яшчэ была без сукенкі і панчох. Ледзь не забыліся дома пярсцёнкі, я ў апошні момант прыгадала.
Па дарозе ў ЗАГС аказалася, што ніхто не ведае, як туды ехаць. Я ім на пальцах растлумачыла, што трэба ехаць па маршруце 22 аўтобуса, аднак ніхто не ведаў, як ён ездзіць, апроч мяне, а я была ў другой машыне, а не спераду. Таму ехалі мы доўга, я ўжо баялася, што мы спознімся, прыйдзем, а там скажуць: выбачайце, дзеткі, наструпным разам не будзеце спазняцца. Заставалася 10 хвілін, мы паспелі.
Зайшлі мы з сяброўкай у пакой для маладой, я нават не паспела прысесці - адчыняюцца дзверы - зазірае Андрэева мама нас праведаць і напужаць. Толькі яна выйшла - адчыняюцца дзверы - заходзіць Андрэй і кажа: "Пара!" Я кажу: ды не, яшчэ рана, чаго ты прыйшоў, а ён мне не, ужо сказалі ісці. І вось гэты шлях да дзвярэй быў самы страшны. У мяне так трэсліся ногі, вы не ўяўляеце. (Пасля Андрэева мама казала мне, што яны з бацькам заўважылі, што ў мяне трасецца ўся сукенка). Я кажу: вазьмі мяне за руку, бо я зараз звалюся.
Пасля самага страшнага было самае смешнае: цёця з ЗАГСа кажа "дайце мне пярсцёнкі", мы пачалі шукаць іх у Андрэевых кішэнях, адкрываем футарал - а яны з цэтлікамі! Усе ржуць, цёця з ЗАГСа таксама, Андрэй зубамі адкусвае нітачкі, мне трохі лепш стала ад смеху.
Мы замаўлялі цырымонію па-беларуску, але яна, чамусьці, была па-расейску (гэта мне пасля Андрэй сказаў, я ўвогуле нічога не заўважыла, было проста мегасцыкатна).
Яшчэ адна лажа - мы забыліся дома дыскі з музыкай, а вяртацца не было каму, ды і часу не было таксама. Выратавала сяброўка. (Бацькам наша музыка не падабалася, яна ўсё рваліся патанцыць, прыйшлося пускаць песню нашу-песню іх).
У рэстаране было нармальна, толькі на ўваходзе мы аблілі нейкіх дзяўчат з суседняга вяселля шампанскім, па цэламу келіху вылілі на іх праз плячо. Дзеўкі пакрыўдзіліся, але да іх падайшоў Андрэеў Дзед, пацалаваў - і дзеўкі расцвілі. Трэба адзначыць, што Андрэеў Дзед увогуле проста закахаў у сябе ўсіх дзяўчат, тамі інтэлігентны і прыгожы чалавек, а яшчэ ўсім гальштукі завязваў.
Я па-майстарску кінула букет, мы загадзя выдалілі з шэрагу незамужніх маю мелкую 12-гадовую сястру, бо ў яе былі ўсе шанцы яго злавіць, а нефіг, хай вучыцца! Канешне, мне было менш весела, чым іншым, бо я была цвярозая, але назіраць было таксама цікава.
Андрэй вельмі хацеў бойку (не Валянціна, а пабіцца), іх у гэты вечар магло быць вельмі шмат, у тым ліку і з маім удзелам, бо мой айчым да ўсіх дакалупваўся, сказаў сведку, што ён ху*вы сведка, але той не пакрыўдзіўся. Таму абышлося без міліцыі.
У прынцыпе, усё было файна і хутка. Шлюбная ноч была таксама нічаво :) Ну ладна, файная была :)))
Вось такія справы і злевы. Карацей, жаніцеся на здароўе, я праверыла, трохі страшна, але гэта таго варта. Цяпер прыйдзецца мяняць пашпарт і паштовую скрыню, я яшчэ не прызвычаілася да новага прозвішча і пярсцёнка, але гэта справа часу. Вось такі аччот аб прадзеланнай рабоце)
а, фоткі будуць асобна (а можа і не будуць)

!!!!
Вельмі патрэбны фатограф для здымкі майго вяселля! Наш дагавораны абламаўся. Пліз, вельмі-вельмі трэба!!! Сябры, дапамажыце!

upd.вяселле заўтра.ы.

Падгледзіла ў сябра тэсцік, а пасля думаю: ё, дык гэта ж і мае пераклады там ёсць!! уррра!!)

ПрайдзіСвет - прайдзі тэст!

Тэставанка з украінскае мовы

мой вынік – 14 з 16

Як? І Вы яшчэ не пераклалі ніводнае кніжкі з украінскае мовы?! Сорам хаваць такія веды ад грамадскасці!

Прайдзі Тэст!

А што вы слухаеце, калі вам вельмі-вельмі дрэнна? а то нешта Том Ўэйтс не да канца дапамагае, як і паход па крамах. І што ўвогуле можна дапамагчы апроч музыкі? (цыгарэты-алкаголь-наркотыкі не прапаноўваць). важны асабісты досвід

upd. лекі таксама не прапаноўваць!

слухайце, у мяне заўтра КЭ па філасофіі, а я ніяк не магу сябе прымусіць сесці вучыцца. жах. я, канешне, заўсёды любіла забіваць, але не настолькі. мо што параіце дзеля заахвочвання? якую страшылку пра КЭ раскажыце? проста ляноціна несусветная.

Вось не было чаго рабіць, пераклала свой конкурсны вершык на расейскую, а да таго ж падабрала сабе літаратурны псеўданім:

Мой литературный псевдоним - Магда Пипеткина. А Ваш?



глядзіш, і жыццё хутка наладзіцца)

а вось і перакладзік (канешне, каравенька, але мне не хапае цярплівасці саму сябе перакладаць):

Смерть Деда Мороза

Дед Мороз мертв.
Ф. Ницше

Снег валился за ворот
Хоть было начало зимы
Он тянулся и нервно курил
Прикрывая глаза поседевшими мокрыми патлами
«Это что за фигня!»
такси проезжали всё мимо
старика в несуразном томатном
поеденном молью плаще
Дед грозил палкой вслед
Дед клюкой громко бил в тротуар
Проклиная декабрь
И снег, и бессмысленный в эту погоду Париж
Поджигал бесконечно
Вчистую промокший окурок
«Этот город меня доконает,
Этот город, зараза, меня все ж добьет»
а в витринах – мохнатые елки
и блеск перламутровых звезд
и белье с кружевами
с узорами как на окне
а старик ухватился за столб
и тихонько сползает
в эту мерзкую мокрую вату
«Все. Конец. Боже, кто же поздравит детей?»
На брусчатке подарки в грязи
Кто-то вызвал полицию
Кто с пакетом под мышкой
Дворами несется домой
а олени крылатые
несут в небеса человека
что всего 20 дней не дожил
до своих именин

Толькі што паглядзела фільм "Успаміны дурня" (Flashbacks of a Fool) рэжысёра Бэйлі Ўолша (Baillie Walsh). Людцы, мяне даўно так не торкала! Я ва .уе! Пакуль нічога больш сказаць не магу, трэба падумаць, але не магла не падзяліцца.

ЗЫ. (для тых, хто у тэме): у мартышкі засталося 7 бананаў.
ДАБРАНАЧ!