Рознакаляровая капуста

Мука
100 грам разынак
цытрына
ванільны цукар
кардамон
смятана
макароны
таблеткі

верасень, 2009

Аказваецца, выходзіць замуж - гэта не так і проста. У сэнсе, гэта нават прыкольна, але ўсё ішло не так, як трэба. Не буду падрабязна расказваць, але некаторыя моманты хацелася б асвятліць.
Лажа пачалася яшчэ за дзень да вяселля. Наш фатограф нас пракінуў, мы нешта там шукалі, але нічога не знайшлі (жаніх галавой панік і забіў). У выніку нас фоткалі сябры, але атрымалася нядрэнна.
Яшчэ мне доўга рабілі фрызуру і макіяж, заставалася менш за гадзіну да рэгістрацыі, а я яшчэ была без сукенкі і панчох. Ледзь не забыліся дома пярсцёнкі, я ў апошні момант прыгадала.
Па дарозе ў ЗАГС аказалася, што ніхто не ведае, як туды ехаць. Я ім на пальцах растлумачыла, што трэба ехаць па маршруце 22 аўтобуса, аднак ніхто не ведаў, як ён ездзіць, апроч мяне, а я была ў другой машыне, а не спераду. Таму ехалі мы доўга, я ўжо баялася, што мы спознімся, прыйдзем, а там скажуць: выбачайце, дзеткі, наструпным разам не будзеце спазняцца. Заставалася 10 хвілін, мы паспелі.
Зайшлі мы з сяброўкай у пакой для маладой, я нават не паспела прысесці - адчыняюцца дзверы - зазірае Андрэева мама нас праведаць і напужаць. Толькі яна выйшла - адчыняюцца дзверы - заходзіць Андрэй і кажа: "Пара!" Я кажу: ды не, яшчэ рана, чаго ты прыйшоў, а ён мне не, ужо сказалі ісці. І вось гэты шлях да дзвярэй быў самы страшны. У мяне так трэсліся ногі, вы не ўяўляеце. (Пасля Андрэева мама казала мне, што яны з бацькам заўважылі, што ў мяне трасецца ўся сукенка). Я кажу: вазьмі мяне за руку, бо я зараз звалюся.
Пасля самага страшнага было самае смешнае: цёця з ЗАГСа кажа "дайце мне пярсцёнкі", мы пачалі шукаць іх у Андрэевых кішэнях, адкрываем футарал - а яны з цэтлікамі! Усе ржуць, цёця з ЗАГСа таксама, Андрэй зубамі адкусвае нітачкі, мне трохі лепш стала ад смеху.
Мы замаўлялі цырымонію па-беларуску, але яна, чамусьці, была па-расейску (гэта мне пасля Андрэй сказаў, я ўвогуле нічога не заўважыла, было проста мегасцыкатна).
Яшчэ адна лажа - мы забыліся дома дыскі з музыкай, а вяртацца не было каму, ды і часу не было таксама. Выратавала сяброўка. (Бацькам наша музыка не падабалася, яна ўсё рваліся патанцыць, прыйшлося пускаць песню нашу-песню іх).
У рэстаране было нармальна, толькі на ўваходзе мы аблілі нейкіх дзяўчат з суседняга вяселля шампанскім, па цэламу келіху вылілі на іх праз плячо. Дзеўкі пакрыўдзіліся, але да іх падайшоў Андрэеў Дзед, пацалаваў - і дзеўкі расцвілі. Трэба адзначыць, што Андрэеў Дзед увогуле проста закахаў у сябе ўсіх дзяўчат, тамі інтэлігентны і прыгожы чалавек, а яшчэ ўсім гальштукі завязваў.
Я па-майстарску кінула букет, мы загадзя выдалілі з шэрагу незамужніх маю мелкую 12-гадовую сястру, бо ў яе былі ўсе шанцы яго злавіць, а нефіг, хай вучыцца! Канешне, мне было менш весела, чым іншым, бо я была цвярозая, але назіраць было таксама цікава.
Андрэй вельмі хацеў бойку (не Валянціна, а пабіцца), іх у гэты вечар магло быць вельмі шмат, у тым ліку і з маім удзелам, бо мой айчым да ўсіх дакалупваўся, сказаў сведку, што ён ху*вы сведка, але той не пакрыўдзіўся. Таму абышлося без міліцыі.
У прынцыпе, усё было файна і хутка. Шлюбная ноч была таксама нічаво :) Ну ладна, файная была :)))
Вось такія справы і злевы. Карацей, жаніцеся на здароўе, я праверыла, трохі страшна, але гэта таго варта. Цяпер прыйдзецца мяняць пашпарт і паштовую скрыню, я яшчэ не прызвычаілася да новага прозвішча і пярсцёнка, але гэта справа часу. Вось такі аччот аб прадзеланнай рабоце)
а, фоткі будуць асобна (а можа і не будуць)

!!!!
Вельмі патрэбны фатограф для здымкі майго вяселля! Наш дагавораны абламаўся. Пліз, вельмі-вельмі трэба!!! Сябры, дапамажыце!

upd.вяселле заўтра.ы.

Падгледзіла ў сябра тэсцік, а пасля думаю: ё, дык гэта ж і мае пераклады там ёсць!! уррра!!)

ПрайдзіСвет - прайдзі тэст!

Тэставанка з украінскае мовы

мой вынік – 14 з 16

Як? І Вы яшчэ не пераклалі ніводнае кніжкі з украінскае мовы?! Сорам хаваць такія веды ад грамадскасці!

Прайдзі Тэст!

А што вы слухаеце, калі вам вельмі-вельмі дрэнна? а то нешта Том Ўэйтс не да канца дапамагае, як і паход па крамах. І што ўвогуле можна дапамагчы апроч музыкі? (цыгарэты-алкаголь-наркотыкі не прапаноўваць). важны асабісты досвід

upd. лекі таксама не прапаноўваць!

слухайце, у мяне заўтра КЭ па філасофіі, а я ніяк не магу сябе прымусіць сесці вучыцца. жах. я, канешне, заўсёды любіла забіваць, але не настолькі. мо што параіце дзеля заахвочвання? якую страшылку пра КЭ раскажыце? проста ляноціна несусветная.

Вось не было чаго рабіць, пераклала свой конкурсны вершык на расейскую, а да таго ж падабрала сабе літаратурны псеўданім:

Мой литературный псевдоним - Магда Пипеткина. А Ваш?



глядзіш, і жыццё хутка наладзіцца)

а вось і перакладзік (канешне, каравенька, але мне не хапае цярплівасці саму сябе перакладаць):

Смерть Деда Мороза

Дед Мороз мертв.
Ф. Ницше

Снег валился за ворот
Хоть было начало зимы
Он тянулся и нервно курил
Прикрывая глаза поседевшими мокрыми патлами
«Это что за фигня!»
такси проезжали всё мимо
старика в несуразном томатном
поеденном молью плаще
Дед грозил палкой вслед
Дед клюкой громко бил в тротуар
Проклиная декабрь
И снег, и бессмысленный в эту погоду Париж
Поджигал бесконечно
Вчистую промокший окурок
«Этот город меня доконает,
Этот город, зараза, меня все ж добьет»
а в витринах – мохнатые елки
и блеск перламутровых звезд
и белье с кружевами
с узорами как на окне
а старик ухватился за столб
и тихонько сползает
в эту мерзкую мокрую вату
«Все. Конец. Боже, кто же поздравит детей?»
На брусчатке подарки в грязи
Кто-то вызвал полицию
Кто с пакетом под мышкой
Дворами несется домой
а олени крылатые
несут в небеса человека
что всего 20 дней не дожил
до своих именин

Толькі што паглядзела фільм "Успаміны дурня" (Flashbacks of a Fool) рэжысёра Бэйлі Ўолша (Baillie Walsh). Людцы, мяне даўно так не торкала! Я ва .уе! Пакуль нічога больш сказаць не магу, трэба падумаць, але не магла не падзяліцца.

ЗЫ. (для тых, хто у тэме): у мартышкі засталося 7 бананаў.
ДАБРАНАЧ!

Прымаю эстафету ад niadbaj і апавядаю пра свае няўменьні. Паехалі:
1. Ня ўмею крыўдаваць і помсьціць. А часам варта было б.
2. Ня ўмею піць. У сэнсе, я п'ю, але добра было б рабіць гэта неяк інакш, каб не класціся другі Новы Год запар спаць першай.
3. Ня ўмею праграмаваць. Відаць, праз гэта ня ўмею піць)
4. Ня ўмею маляваць. Вось чым-чым, а гэтым я б хацела займацца ў жыцьці, але нешта божанька не даў мне добрыя ручкі. Гэтым жа фактам тлумачацца мае шуры-муры з адным мастаком.
5. Ня ўмею прымушаць сябе рабіць тое, чаго рабіць не хачу. Вось такая я капуста двухпаўшарная:)

Хацела б даведацца, чаго ня ўмеюць мае сябры hlep_me, sid_zen, vrann, piatrovich і kirilllka. Чакаю!

І смех і грэх. На ўроку у восьмай класе дзеці не хацелі нічога рабіць, я, у прынцыпе, таксама, таму вырашылі пагуляць у што-небудзь. Я прапанавала такую гульню, у якую мы часам гулялі на парах: трэба кожнаму раздаць аднолькавыя аркушы, кожны прыдумляе сказ з 5 словаў, аддае суседу злева, той малюе да сказа малюнак і загінае сказ, перадае далей, наступны зноў прыдумляе да малюнка сказ і загінае малюнак і г.д. па коле, пакуль не скончыцца папера. Дык вось, пачалі разгортваць і чытаць і я забрала з рук аднаго з хлопчыкаў вось гэта:



я не ведала, як рэагаваць, спачатку спрабавала надзьмуцца, а пасля як пачала рагатаць! хлопчыкі пачалі адзін на аднаго звальваць, але ж усё на коле і я для сябе вылічыла, хто гэта прыдумаў.
Таму такое пытанне: як мне ім адпомсціць з імі цяпер паводзіцца?

ЗЫ. затое ў мяне прыгожыя сіські грудзі)

У мяне зноўку нейкая лажа з працай. Улезла ў гаўноімназію працаваць, але мяне ўжо ўсё там раздражняе. Да таго ж, заробак... І я вось хачу запытацца: ці нармалёва гэта звальняцца, прапрацаваўшы 2 месяцы? Думала давесці да канца году, але няма моцы.

* * *
А лепшым быў той,
што кідаў манеты
жменямі ў стары аўтамат,
быццам залатыя зярняты.
І цэлыя вечары
расла, квітнела,
запаўняла сваім водарам
спачатку стромкія сходы,
пасля ўвесь старасвецкі шынок,
а ўрэшце ўвогуле адчыняла дзверы
і выходзіла ў густы берлінскі дождж
музыка.
Я прыходзіла толькі дзеля яго.
Замаўляла каву й каньяк
і разбівалася аб прывідныя мелі
яго чарадзейства.
Прыходзілі адныя і тыя ж,
між сабой не знаёмыя,
вымешвалі лыжкай сваю адзіноту,
і ніводзін не асмельваўся
зрабіць хоць крок
у бок бога і ягонага
музычнага аўтамата.
Ноч расла
ракавай пухлінай,
напірала на дзверы,
а крэслы прырасталі да людзей,
як нагавіцы да наркамана,
і множыліся каменныя глыбы,
і дым падаў снегам,
і бог ставіў рэчы,
якіх не было.
А потым
А потым ён не памёр,
проста скончылася віза,
а лыжка сама залезла ў кішэнь,
быццам палец святога.
Так, на памяць.

Разбудзілі мяне сёньня ноччу пажаданьнем выйсьці замуж. Я во задумалася: няўжо гэта ўжо час? І ўвогуле, што мяне яшчэ больш хвалюе:КОЛЬКІ БРАЦЬ?

ЭЙ! а у мяне ўчора выпускны баль быў. і нейкай сваёй часткай сёння. нажлукціліся шампанскага (я ў метро заліла сабе сукенку ім жа, паколькі затыркнула поўную бутэльку нейкай паперынай, але аказалася, што няшчыльна.), даравалі адна адной кветкі, у мяне на кухні 3 букеты васількоў стаіць, пілі, смяяліся, плакалі, размаўлялі да світанку, спалі па трое ў ложку. цяпер во сяджу, п'ю тое ж шампанскае, сумна, чакаю дня народзінаў, калі мне можна будзе нарэшце запытацца ў kirilllka як жыць далей. Мо хто з вас таксама падкажа, як жыць далей? а то я неяк не ведаю.

частка 1

Сёння я вырашыла зрабіць яечню: кінула на патэльню памідоры, высыпала туды ж рэшткі замарожанай агародніны "папрыкаш па-балгарску", дадала часнык, адну сардэльку, пасыпала ўсё рознымі заправамі: сушаным маяранкам з базілікам, чорным і чырвоным меленым перцам, кары, запраўкай для плова, пасыпала ўсё загадзя нацертым сулгуні й прафіліравала сваю страву пятрушкай, потым дастала лаваш, каб загарнуць у яго яечню, але своечасова узгадала, што забыла пакласці яйкі. Добра, што ўзгадала, а то што гэта за яечня атрымалася б бяз яек. Яечня бяз яек, як у прынцыпе й мужчына,- поўная хуйня.

Мая кар'ера ў турбізнэсе працягвалася 4 дні. За гэты час я паспела навучыцца афармляць дакументы на атрыманне балгарскай і румынскай візы, аформіла каля паўсотні такіх дакументаў, даведавался пра месца знаходжання адпаведных амбасадаў і дзесятка іншых турыстычных агенцый, наведала тыя самыя іншыя агенцыі па розных справах, навучылася ксеракапіяваць на старэнькім ксераксе пашпарт так, каб твар і месца нараджэння "глядзелі ў адзін бок", пахудзела на 2 кілаграмы, распісалася за паўсотніні чалавек у розных дакументах, здала іспыт замест замдырэктара па ахове працы, прастыла, а яшчэ звольнілася.
А вам слабо?

Ура, паважаныя фрэнды!
Хвіліну таму заўважыла, што ў мяне, НАРЭШЦЕ, лезе зуб мудрасці. А то ўжо думала, што так і памру дурной. Згаданы факт дае надзею на тое, што я нейкім чынам дапішу сёння гэты мудацкі дыплом і буду пісаць больш цікавыя пасты.
А яшчэ я пастрыглася.
ура!

Маё нешчасьлівае каханьне да Сяргія Жадана давяло мяне да таго, што я пасьля доўгага перапынку зноў узялася за пяро і накідала не толькі самы доўгі за ўсё маё творчае жыцьцё верш, але і першае апавяданьне. Ура! Вось мой чарговы опус:


battle-scarred

рана радаваліся
запальвалі сьвечкі
пілі маладое віно
а вясна падпаўзала
з разьбітай мордай
і расстаўляла знакі прыпынку
ў жыцьці
не па правілах
нават не па панятках
ты сказала
"сто гадоў цябе ня бачыла"
ты сказала
"як справы?"
я як заўсёды скрывілася
і махнула рукой
ты сказала
"ў мяне таксама"
а ў самай быў нож у кішэні
а ў самой
сонца сядала ў вачах
я некалі хадзіла на каратэ
але гэты бой не па правілах
гэтая бойка мне не па зубох
мне цяпер толькі джын-тонік піць
і будаваць свой сусьвет нанова
без сьлёз і мацюкоў
а ты давай
ідзі сабе лесам
ідзі і не азірайся
а то станеш
заплаканым ліхтаром
валі
пакуль я злая
і боты свае забяры
бо я спалю на купальле
во будуць сьмярдзець
а я буду скакаць празь іх
не нацешуся
што ты босая ходзіш па сьвеце
буду пужаць табой сваіх дзяцей
і ніколі не забуду

ЗЫ. litota_ , ты не думай, гэта не пра цябе, ужо зь цябе я мазгаўню выб'ю, без бэ!))

Была ўчора на вечарыне "Драйв" у Акадэміі мастацтваў. А ноччу мне прысніўся Жадан.І гэта не быў сон, дзе я брала ў майго ўлюбёнага аўтара аўтограф ці купляла яго кніжку, не. Гэта быў сон куды больш цікавы, а менавіта эратычнага зместу, а месцамі нават парнаграфічнага. Хаця сама вечарына была цалкам прыстойная. Іншыя ўдзельнікі і гледачы акцыі ў сне сябе ніяк не праявілі, толькі ёсць падазрэнне, што ролю камара за акном граў Пукст.
Хаджу цяпер цэлы дзень сумная. Што за жыццё.

мяне схапіў жор і прымушае з'ядаць усё, што толькі ёсць у кватэры ядальнага.Як мне яго спыніць?????????ааааа, мая ідэальная вагааааааа!!!!!!